1.      Minimalizuj lęk dziecka poprzez oswajanie dziecka z lękiem. Rozmowy o sytuacji trudnej, wyjaśnianie skąd się bierze lęk i jaką pełni funkcję są jak najbardziej wskazane, jednakże powstrzymaj się od wyolbrzymiania lęku dziecka, przelewania swoich lęków na dziecko. Dbaj także o własny stan psychiczny – ogranicz do minimum szukanie informacji o stanie epidemiologicznym w Polsce (wyłącz telewizor, aby dziecko nie słuchało negatywnych informacji o zachorowaniach i zgonach). 

Pomocne w rozmowie o lęku mogą być następujące pozycje książkowe:

– „Strach i pogromca potworów” wyd. GWP

– „Kret sam na scenie” Eva Eriksson, Ulf Nilsson

– „O duchu, który się bał” Sanna Töringe

 

2.      Znajdź Wasze własne sposoby na radzenie sobie z napięciem – wykorzystaj ćwiczenia oddechowe (pomocna może być pozycja „Spokój i uważność żabki”), możesz też wprowadzić nowe zabawy np. oparte na metodach ruchu rozwijającego Weroniki Sherborne, które nie tylko pozwolą Wam na zminimalizowanie stresu, ale także będą wspierać Waszą relację Dziecko – Rodzic. Pamiętaj też o codziennym ruchu – mogą być to ćwiczenia fizyczne wykonywane wspólnie z dzieckiem, segregowanie zabawek i klocków – coś, na co wcześniej nie mieliście czasu. Ważne, aby wspólnie wykonywane czynności nie były przymusem, a okazją do zabawy. Możesz też zaangażować dziecko do wykonywania codziennych obowiązków – upieczcie wspólnie ciasteczka lub bułeczki, ugotujcie zupę, wykonajcie masę plastyczną lub piasek kinetyczny. Im więcej aktywności, szczególnie wspólnej, tym mniej czasu na rozmyślanie o aktualnej sytuacji.

 

3.      Jeśli jesteś w domu z dzieckiem pamiętaj o wprowadzeniu harmonogramu dnia. To bardzo ważne, aby ustrukturalizować codzienne czynności. Wprowadź czas na zabawę swobodną, zabawę z rodzicem, naukę i pracę (może to być czytanie książeczek, samodzielna praca np. plastyczna), oglądanie bajeczek (np. „W głowie się nie mieści” dla dzieci 5,6-letnich lub inne bajki edukacyjne), realizowanie obowiązków, posiłki. Brak harmonogramu powoduje chaos i w efekcie może zwiększać napięcie między domownikami.

 

4.      Dbaj o kontakt z innymi ludźmi – przytulaj swoje dziecko tak często, jak tylko oboje będziecie tego potrzebować, ale zadbaj też o to, aby dziecko mogło porozmawiać telefonicznie lub przez komunikatory (np. skype) z innymi bliskimi osobami np. dziadkami czy kolegami z przedszkola 🙂

 

5.      Staraj się myśleć pozytywnie! Trudna sytuacja nie będzie trwać wiecznie. Pobawcie się w „radość” (efekt Pollyanny) – spróbujecie znajdować codziennie 5 pozytywów aktualnej sytuacji.